|
Geachte Bezoeker,
Wij hebben weer het genoegen u hierbij uit te mogen nodigen voor het volgende Zaterdagmiddag orgelconcert in de Bergkerk op zaterdag 15 oktober a.s. om 15.00 uur door Hugo Bakker
Hugo Bakker (1985) studeerde Orgel en Kerkmuziek aan het Rotterdams Conservatorium bij Bernard Winsemius. Hij vervolgde zijn studies aan het Lemmeninstituut in Leuven bij o.m. Reitze Smits en Luc Ponet. Thans studeert hij aan het laatstgenoemde instituut klavecimbel bij Kris Verhelst. Hiernaast studeert hij Geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Hij volgde masterclasses bij o.m. Olivier Latry, Lorenzo Ghielmi, Zsigmond Szathmáry en Thomas Trotter. Ook won hij prijzen in Maassluis en Zierikzee en was finalist van het internationale Sweelinck-concours in 2010. Daarnaast publiceerde hij diverse artikelen. Hij is organist van de St. Maartenskerk te Zaltbommel waar hij de vaste bespeler is van het monumentale Wolfferts / Heijneman-orgel.
Het programma bevat werken van Domenico Scarlatti, Joseoh Haydn, Franz Danksagmüller, Reitze Smits, Johannes Brahms, Marco Enrico Bossi en Felice Moretti, alias Padre Davide de Bergamo
Bijna alle uitgevoerde werken kunnen tot het lichtere genre van de orgelliteratuur gerekend worden. Het praeludium en fuga van Brahms, die hij schreef over het 17e -eeuwse lied ‘O Traurigkeit, O Herzeleid’, vormt een diepzinnige tegenhanger. De composities stammen uit de vroeg-klassieke periode tot de late Romantiek, maar gaan eveneens de dialoog aan met enkele composities uit de 21ste eeuw. Deze vormen geen ontoegankelijk contrast, maar voegen zich organisch naar de galante werken van Scarlatti en Haydn. De titel ‘Five light pieces’ van Reitze Smits, moet dan ook in het licht van het karakter en niet, zoals deze op het eerste gezicht doet vermoeden, de technische moeilijkheidsgraad gezien worden. ‘Cantio’ is een welluidende tremelo, als een ode op de prestant. Even onschuldig is de liefelijke ‘Idylle’ die Marco Enrico Bossi schreef in de stijl van een Frans karakterstuk. Tot slot wanen we ons even in ‘La Scala’, wanneer Moretti in onvervalste opera-stijl van zich laat horen.
|